ZEW — Food & More

ZEW to nowa restauracja w Warszawie (ESTD 2024) z nazwą, która sama w sobie jest obietnicą. „Zew" to wołanie, instynkt — to, co ciągnie człowieka w nieznane. Zadanie: zbudować markę równie odważną co nazwa.

Nie kolejną „przytulną knajpkę", tylko miejsce z charakterem — takie, które słychać, zanim się je zobaczy.

ZEW is a new Warsaw restaurant (est. 2024) with a name that's already a promise. "Zew" means a call, an instinct — the thing that pulls you toward the unknown. The task: build a brand as bold as the name.

Not another "cozy little spot," but a place with character — one you hear before you see it.

Cały koncept wisi na nazwie: ZEW to zew głodu — ale nie byle jakiego. Głodu czegoś prawdziwego, intensywnego, wartego zapamiętania. Tę myśl przełożyłem na znak: w wordmarku „ZEW" ukryłem sztućce i talerz pod kloszem. Symbol jest, ale nie krzyczy — widzisz go dopiero, gdy się wczytasz.

Paleta — głębokie bordo i ciepły beż — daje restauracji to, czego potrzebuje: apetyt i klasę naraz. Logo działa tak samo pewnie na czerni, na bieli i w neonie.

The whole concept hangs on the name: ZEW is the call of hunger — but not just any hunger. A hunger for something real, intense, worth remembering. I translated that into the mark: inside the "ZEW" wordmark I hid cutlery and a plate under a cloche. The symbol is there, but it doesn't shout — you only catch it once you look.

The palette — deep burgundy and warm beige — gives the restaurant exactly what it needs: appetite and class at once. The logo holds up just as confidently in black, in white, and in neon.

Restauracja to nie tylko talerz — to też wszystko, co go otacza. Menu otwiera manifest: krótka opowieść o tym, czym jest ZEW, podpisana ręką właściciela. To nie wypełniacz, tylko ton głosu marki — bezpośredni, zmysłowy, trochę dziki.

Ten sam charakter trzyma się na serwetkach, talerzach i każdym detalu, który gość bierze do ręki. Marka nie tylko wygląda — ona coś mówi.

A restaurant isn't just the plate — it's everything around it. The menu opens with a manifesto: a short story of what ZEW is, signed in the owner's own hand. It's not filler — it's the brand's tone of voice: direct, sensory, a little wild.

The same character carries across napkins, plates and every detail a guest picks up. The brand doesn't just look — it says something.

Najlepszy dowód, że tożsamość działa, to moment, w którym staje się przestrzenią. Wordmark trafił na ścianę jako neon i na fasadę jako szyld — ten sam znak, który czytasz w menu, świeci teraz nad stołem i wita z ulicy, kilka kroków od Pałacu Kultury.

Marka przestaje być plikiem, a staje się miejscem: takim, które słychać, zanim się wejdzie. Bo kto raz usłyszał ZEW, ten zawsze za nim podąża.

The best proof an identity works is the moment it becomes space. The wordmark went on the wall as neon and on the facade as a sign — the same mark you read in the menu now glows above the table and greets you from the street, steps from the Palace of Culture.

The brand stops being a file and becomes a place: one you hear before you walk in. Because once you've heard the call, you always follow it.